

En Santiago canta o Galo, loce o Facho na Coruña e en Ourense, Vigo e Lugo
dase nova testemuña.
A enseña da democracia ten o brasón en galego e na fábrica e nas aulas soa a
língua dos antergos.
Mozos sabios e patriotas ordenan a lingua nosa; fana culta e ordenada, fana
lóxica e fermosa.
Entra a lingua nas escolas e se inda non é señora ten dereitos proclamados,
anque ten máis a de fóra
Xa se fala nos lugares onde lle era antes vedado, inda que hai quen a discute
porque hai moito desleigado.
Inda hai pais que son contrarios a que a aprendan os seus fillos sexa porque non
o pensan ou que os movan catro pillos.
Este noso antigo idioma é unha lingua de cultura e é vergoña pra un galego non
falala con soltura.
"O galego que non fala na lingua da súa terra, nin sabe o que
ten de seu, nin é merecente dela".
Así falaba un poeta noutro tempo deste asunto, e agora vai sendo hora de
poñerlle á historia punto.
Esta historia é diferente doutros romances de cegos; non se sabe inda o remate,
pois depende dos galegos.
Nenos, homes e mulleres desta terra adormentada, rematouse xa o romance, e
escomenza a pandeirada:
ARRIBA POBO GALEGO,
ARRIBA LINGUA GALEGA,
QUE SE MORRE A NOSA FALA
NON HAI POBO NIN HAI TERRA
Ben falado! é un microespazo de cinco minutos diarios dedicados á lingua
galega, dirixido e presentado polo académico e secretario do Centro Ramón
Piñeiro para a Investigación en Humanidades, Xesús Ferro Ruibal.
Ben falado! é como un prato combinado, pois o telespectador accederá a
explicacións do seu apelido e do nome do lugar onde vive; a curiosidades
léxicas, gramaticais e ortográficas; ao sentido de ditos e refráns. Este espazo
reflicte como se move a lingua nos colexios, nos institutos, nos movementos
xuvenís, nas empresas, na Internet. Tamén amosa o que foi a lingua galega na
Idade Media e o que é hoxe nun contexto internacional: novas tecnoloxías como
tradución automática, a síntese de voz, o mundo dos blogs, o Punto Gal, as
televisións escolares en galego, etc. O programa coñece a especialistas
estranxeiros que traducen a nosa literatura ás súas linguas ou que fan
dicionarios bilingües para poderen despois traducir do galego ás súas linguas e
viceversa.
Este é un microespazo lingüístico con propósito de divulgación científica. Tamén
a infancia está presente para dar a ver a enorme creatividade que a lingua
galega esperta maiormente na infancia, na xente moza, no mundo literario ou
musical, no sector sanitario, no empresarial.